Van Doorne

President Trump koos voor de megafoon. Paus Leo XIV koos voor het kompas. Die tegenstelling is volgens Hugo Reumkens van Van Doorne meer dan een politieke anekdote. Het laat twee bestuursstijlen zien. De ene stijl vergroot het eigen geluid, personaliseert het conflict en zoekt het onmiddellijke effect. De andere stijl vertraagt, ordent en verwijst naar een norm die groter is dan de spreker zelf. De megafoon wil winnen. Het kompas wil richting geven.

De governance-vraag van deze tijd is niet in de eerste plaats hoe wij nóg meer rapporteren, toetsen en verantwoorden. Die vraag is fundamenteler: hoe zorgen wij ervoor dat organisaties eerder zien, scherper duiden en tijdiger handelen? Hugo Reumkens van Van Doorne over hoe een gele kanarie risico’s eerder detecteert. ‘Die metafoor is verrassend precies voor de wereld van bestuur en toezicht. Het meest wezenlijke dient zich zelden aan als het luidste, sterkste of meest winstgevende belang.’

Wat betekent het voor de boardroom dat ‘schaal’ niet langer alleen een marktvraag is (kunnen we groter worden?), maar ook een governancevraag: kunnen we organiseren dat we groter kunnen handelen? Hugo Reumkens van Van Doorne geeft antwoord op de vraag hoe Europa opnieuw moet leren concurreren. 'Geen reden voor boardroom-paniek, maar wel voor boardroom-ambitie.’

De commissaris speelt een cruciale rol in het toezicht op de strategie en governance van de onderneming. Het concept van steward ownership raakt direct aan de verantwoordelijkheden van een toezichthouder. Het heeft immers impact op de langetermijnstrategie van de onderneming en de balans tussen verschillende stakeholders.

‘It’s the economy, stupid.’ De slogan waarmee Clinton in 1992 de Amerikaanse presidentsverkiezingen won, is ruim dertig jaar later actueler dan ooit, ook in Nederland. Terwijl we op weg zijn naar de verkiezingen van 2025, laten vrijwel alle partijen zich uit over governance en roepen ze de geest van het Rijnlandse model aan. Een beschouwing door Hugo Reumkens van Van Doorne. ‘Wat ondernemingen en toezichthouders nodig hebben, is geen nieuwe ideologische blauwdruk, maar rust, stabiliteit en voorspelbaarheid.’

De pausverkiezing biedt, bij nadere beschouwing, een rijk arsenaal aan inzichten voor seculiere leiders, bestuurders en toezichthouders. Hugo Reumkens (Van Doorne) formuleert zeven lessen voor bestuur en toezicht op basis van het laatste conclaaf. Augustijnse spiritualiteit versus autoritair strongman leadership. De verkiezing van Leo XIV is geen religieus anachronisme, maar een governance-oefening met indrukwekkende relevantie. ‘Een benoeming wordt te vaak gezien als sluitstuk, niet als vertrekpunt van reflectie.’

In een wereld waarin recht steeds vaker wijkt voor macht, moeten bedrijven zich opstellen als bewaker van een bestuurscultuur die steunt op beginselen van onafhankelijkheid, gelijke behandeling en machtsbegrenzing. Een strategische keuze voor een institutioneel speelveld waarin verantwoord ondernemerschap mogelijk blijft, stelt Hugo Reumkens van Van Doorne.

In een veranderende wereld moet de Corporate Governance Code fungeren als anker, stelt Hugo Reumkens van Van Doorne. Pleidooi voor een terugkeer naar de fundamentele principes: bevorderen van goed bestuur en effectief toezicht, niet elke maatschappelijke trend omarmen en een deskundige en onafhankelijke Monitoring Commissie, vrij van politieke invloeden.

Toezicht houden is uitdagender dan ooit. Commissarissen en toezichthouders opereren in een complexe omgeving die voortdurend en radicaal verandert. Duurzaamheid, diversiteit, inclusie, geopolitieke spanningen en de opkomst van de anti-woke-beweging veranderen niet alleen het speelveld, maar ook de verwachtingen. Hugo Reumkens van Van Doorne over de vraag: Hoe blijf je effectief als toezichthouder in een wereld waarin niets zeker is?